แก… ฟังนะ เรื่องนี้คือที่สุดของความหลอนที่พี่สาวเคยได้ยินมาเลย เป็นเรื่องของคุณทหารพรานคนหนึ่งที่เขาต้องไปปฏิบัติภารกิจแถวปราสาทตาควายแก พิกัดนั้นน่ะใครก็รู้ว่าของจริง ทั้งคน ทั้งปืน ทั้งสิ่งที่มองไม่เห็น…
คุณทหารเล่าว่า คืนนั้นเขาต้องยืนเวรดึกแก นึกภาพนะ ป่ามืดๆ มีแค่เสียงใบไม้แห้งดัง ก๊อบแก๊บ แต่อยู่ดีๆ กลิ่นเหม็นเน่าแบบฉุนกึกเหมือนกลิ่นปัสสาวะที่ทับถมกันนานๆ ก็ลอยมาเตะจมูก แกเอ๊ย… แล้วเขาก็เห็นเงาดำ 4-5 คนเดินเรียงแถวกันมา ตอนแรกก็นึกว่าศัตรูจะมาซุ่มโจมตี แต่ที่ไหนได้…
จังหวะหัวใจเกือบหยุดเต้น! อยู่ดีๆ เงาคนที่สามในแถวน่ะแก ร่างเขาก็ค่อยๆ “ลอยขึ้น” เหมือนลูกโป่งอัดแก๊สเลยเว้ย! แล้วเขาก็เอียงตัวนอนราบกลางอากาศ พุ่งดิ่งเข้ามาหาคุณทหารพรานทันที คุณทหารเขาพอมีวิชาหลวงพ่อกวยนะแก เลยคว้าปืนยิงสวนไป ปรากฏว่าร่างนั้นกลายเป็นไฟลุกพรึ่บ เผยให้เห็นเลยว่าร่างนั้นมีแค่ “ครึ่งซีก” แก… ซีกขวาหายไปทั้งแถบเลย!
กองร้อยวิญญาณ… ที่แค่อยากกลับบ้าน ความหลอนยังไม่จบแค่นั้นแก อีกคืนหนึ่งเขาเห็นมากันเป็นกองร้อยเลย เดินร้องเพลงปลุกใจภาษาเพื่อนบ้านมาเลยนะ แต่ที่สยองคือคนท้ายๆ ขบวนน่ะ “ไม่มีหัว” แกเดินถือปืนกันมาทื่อๆ เลย จนมีวิญญาณตนหนึ่งเดินเข้ามาใกล้แล้วพูดภาษาไทยชัดแจ๋วเลยว่า “พี่… ผมไม่ได้อยากทำ พี่รักแผ่นดิน ผมก็รักแผ่นดิน… ช่วยบอกทางโน้นให้มารับผมกลับบ้านได้ไหม?” ฟังแล้วพี่สาวคือจุกอกเลยแก หน้าที่มันค้ำคอแม้กระทั่งตอนเป็นผี
ช็อตสุดท้าย… ระยะประชิดหน้า! ช็อตที่พีคที่สุดคือ คืนที่คุณทหารไปยืนเวรเป็นเพื่อนรุ่นน้อง แกเห็นเงาคนเดินวนไปวนมาที่ตีนเนิน พอเพ่งมองดีๆ เท่านั้นแหละ เงานั้นพุ่งวืดมาหยุดกึ๊กตรงหน้าเขาเลยแก! ระยะห่างคือแค่คืบเดียว หน้าขาวซีด ไม่มีลูกตา แล้วอยู่ดีๆ “ลิ้นยาวๆ” ก็ยืดออกมาจากปากน้องเขา ยาวลงไปเลียจนถึงเท้าคุณทหารเลยแก! จังหวะนั้นคือสติหลุด ช็อกจนสลบคาที่ มาฟื้นอีกทีตอนจ่ามาปลุกตอนเช้านั่นแหละ
เรื่องนี้มันทำให้เห็นนะแก ว่ากลางป่าลึกน่ะ มันมีดวงวิญญาณนักรบที่ยังติดค้างอยู่เยอะมาก บางตนก็มาดี บางตนก็น่ากลัวจนแทบเสียสติ แต่ทุกคนก็คือ “นักรบ” ที่ทำเพื่อแผ่นดินของตัวเองทั้งนั้น…
“ใครจะไปคิดคะว่าในสนามรบ ความตายอาจไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวที่สุด แต่คือการที่วิญญาณยังไม่ได้กลับบ้าน… เพื่อนๆ ล่ะคะ เชื่อเรื่อง ‘เจ้าที่’ หรือ ‘วิญญาณทหาร’ กลางป่าไหม? ใครมีพิกัดป่าอาถรรพ์ที่ไหนอีก มาแชร์กันได้ที่ Ghost.medtua.com นะคะ”
