เตรียมหรี่ไฟลงแล้วลองนึกภาพตามนะ… เรื่องนี้มันไม่ใช่แค่เรื่องผีธรรมดา แต่มันคือเรื่องของ “ความซวยที่มาพร้อมกับความประหยัด”
“มึง… กูก็ไม่คิดว่าหอราคาถูก มันจะแถม ‘อะไร’ แบบนี้มาด้วย”
มึงจำ “มิ้นท์” ได้ป่ะ? เพื่อนกูคนนึงที่มันเรียนจบแล้วมุ่งหน้าเข้ากรุงเทพฯ ไปหางานทำน่ะ คือฐานะทางบ้านมันก็ไม่ได้ดีเว้ย พอมันได้งานแถวนนทบุรี มันก็เลยต้องตะลอนหาหอที่ราคาถูกที่สุดเท่าที่จะทำได้ จนวันหนึ่งมันขี่มอเตอร์ไซค์หลงเข้าไปในซอยลึก ซอยนั้นแม่งเปลี่ยวสัส สองข้างทางมีแต่ป่าหญ้ารกๆ ไฟถนนก็ติดๆ ดับๆ
จนมันไปเจอหอพักหนึ่ง เป็นตึกเก่าสองตึกตั้งประจันหน้ากัน ตึก A กับ ตึก B บรรยากาศแม่งโคตรอึมครึม เหมือนมีเมฆหมอกสีเทาๆ ปกคลุมตลอดเวลา แสงแดดส่องไม่ถึงพื้นเพราะตึกมันบังกันเอง แต่มึงเอ๊ย… ราคาแม่งถูกแบบครึ่งต่อครึ่ง มิ้นท์มันเลยตกลงเช่าทันที โดยที่ไม่เอะใจเลยว่า “ทำไมคนดูแลถึงทำหน้าเหมือนอมทุกข์ตลอดเวลา”
อยู่ไปได้ 2-3 เดือน ทุกอย่างก็ดูปกติ จนกระทั่งคืนหนึ่ง… คืนที่เปลี่ยนชีวิตแม่งไปเลย
คืนนั้นมิ้นท์มันซักผ้าเสร็จตอนดึก ประมาณตี 1 ได้ บรรยากาศเงียบจนได้ยินเสียงลมพัดผ่านซอกตึกดัง หวีด… หวีด… มันเดินออกไปที่ระเบียงหลังห้องเพื่อจะตากผ้า พอมันเงยหน้าขึ้นมา มึงเอ๊ย… มันเห็นผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ที่ระเบียงตึกฝั่งตรงข้าม ห้องตรงกับมันเป๊ะ!
ผู้ชายคนนั้นยืนนิ่งมาก นิ่งจนผิดปกติ มิ้นท์มันก็ตกใจนะ เพราะหอนี้เป็นหอหญิงล้วน ห้ามผู้ชายเข้า แต่มันก็พยายามปลอบใจตัวเองว่า “อาจจะเป็นแฟนเพื่อนข้างห้องแอบเข้ามามั้ง” แต่มึงคิดดูนะ… ผู้ชายคนนั้นยืนจ้องมาที่ห้องมัน ไม่ขยับเลยแม้แต่นิดเดียว ตาทั้งสองข้างแม่งมืดสนิทเหมือนหลุมลึก
มันเห็นแบบนั้นอยู่เป็นอาทิตย์มึง!
ทุกครั้งที่มันออกไปตากผ้า หรือชะโงกหน้าไปดู ผู้ชายคนนั้นจะยืนอยู่ที่เดิม ท่าเดิม สายตาเดิม จ้องเขม็งมาที่มัน จนมิ้นท์มันเริ่มทนไม่ไหว มันเริ่มสงสัยว่าทำไมคนเราจะมายืนจ้องคนอื่นได้ทุกวันทั้งคืนขนาดนี้?
จนกระทั่งคืนสุดท้าย… คืนที่ความจริงแม่งเฉลย
มิ้นท์มันตัดสินใจรวบรวมความกล้า เดินออกไปที่ระเบียงแล้วเพ่งมองไปที่ร่างนั้นชัดๆ คืนนั้นมีแสงจันทร์สลัวๆ ส่องลงมาพอดี มิ้นท์มันแทบจะหยุดหายใจ… เพราะสิ่งที่มันเห็นไม่ใช่ผู้ชายยืนอยู่ที่ระเบียง แต่มันคือร่างของคนที่มีเชือกผูกอยู่ที่คอ!
ร่างนั้นไม่ได้ยืนอยู่บนพื้นระเบียง แต่มัน “ห้อย” ลงมาจากชั้นบนสุด ร่างกายบวมอืด ผิวหนังสีซีดเผือดจนเกือบเขียว และที่สำคัญที่สุด… จังหวะที่มิ้นท์มันจ้องมองไป ร่างนั้นค่อยๆ หมุนตัวช้าๆ ตามแรงลม จนหน้าบวมๆ ตาถลนๆ ของมันมาหยุดอยู่ตรงหน้ามิ้นท์พอดี!
มิ้นท์มันเล่าว่าตอนนั้นมันกรีดร้องไม่ออก ลำคอแม่งแห้งผาก มันรีบถอยหลังกลับเข้าห้องแล้วล็อกประตูแน่นสนิท แต่มึงรู้ไหมว่าอะไรสยองที่สุด? ในความเงียบสงัดกลางดึกคืนนั้น มันได้ยินเสียง กึก… กึก… เหมือนมีของหนักๆ กระแทกกับผนังห้องมันจากข้างนอกระเบียง…
มันคือเสียงศพที่ห้อยอยู่… ลมพัดมาทีไร ศพนั้นก็กระแทกกับผนังห้องมันทีนั้น!
เช้าวันรุ่งขึ้นมิ้นท์แม่งเก็บของย้ายออกแทบไม่ทัน พอมันไปคุยกับคนแถวนั้น ถึงได้รู้ว่าห้องข้างบนห้องมัน เคยมีคนมาผูกคอตาย แล้วศพแม่งห้อยลงมาอยู่หน้าระเบียงชั้นที่มิ้นท์อยู่พอดีกว่าจะมีคนมาเจอ…
มึงเอ๊ย… คืนนี้เวลาออกไปตากผ้าที่ระเบียง ถ้าเห็นใครยืนนิ่งๆ อยู่ฝั่งตรงข้าม อย่าไปจ้องหน้ามันนานนะ… เพราะบางที มันอาจจะไม่ใช่คนยืนมองมึงอยู่ก็ได้
แหล่งอ้างอิงเนื้อหา: ขอบคุณเรื่องเล่าจากช่อง เพื่อนเล่าเรื่องผี Buddy Ghost Story (EP.1039)
