สวัสดีครับเพื่อนๆ ชาว Ghost เรื่องผีที่ผมจะเล่าต่อไปนี้ มันคือเหตุการณ์ที่เปลี่ยนชีวิตผมไปตลอดกาล เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นกับผมเมื่อประมาณ 5 ปีก่อน ตอนนั้นผมอายุ 20 กลางๆ บ้าทำงานหนักจนเกือบจะกลายเป็นศพเฝ้าโรงพยาบาล… และที่นั่นเอง ที่ทำให้ผมได้พบกับ “เธอ”
ชีวิตผมตอนนั้นเรียกได้ว่าใช้ร่างกายเปลืองมากครับ จนถึงจุดที่ร่างกายประท้วง ช่วงสงกรานต์ที่ใครๆ เขาไปสนุกกัน ผมกลับต้องนอนจมกองอ้วกเพราะอาการ “กระเพาะทะลุ” น้ำย่อยกัดกินอวัยวะภายในจนเน่าเฟะ หมอบอกให้แม่ทำใจตั้งแต่วันแรกที่เข้าไอซียู เพราะร่างผมตอนนั้นมันไม่ต่างจากคนตายที่ยังหายใจได้อยู่เลย
คืนหนึ่งหลังจากผ่านการผ่าตัดด่วน ผมนอนพักฟื้นอยู่ในห้องพิเศษเพียงลำพัง ในความมืดสลัวกลางดึก ผมรู้สึกถึงแรงกดทับมหาศาลที่หน้าอก พยายามจะลืมตาก็หนักอึ้ง แต่พอลืมตาขึ้นมาได้ ผมก็เห็น “มัน”… ชายคนหนึ่ง ร่างกายเหวอะหวะ ใบหน้าเละจนเห็นเนื้อแดงๆ มันปีนขึ้นมาบนเตียง นั่งทับตัวผมไว้ ในมือมันถือค้อนและตะปูตัวเขื่อง
“เปรี้ยง! เปรี้ยง!”
มันตอกตะปูลงมาที่ท้องของผมตรงแผลผ่าตัดพอดี! ผมเจ็บจนอยากจะกรีดร้องแต่ไม่มีเสียง เลือดซึมออกมาตามรอยเย็บ ในจังหวะที่ผมจะขาดใจนั้นเอง ประตูระเบียงหลังห้องก็เปิดออก หญิงสาวผมยาว ผิวขาวซีด หน้าตาสวยสะดุดตาเดินเข้ามา เธอตรงเข้ามากระชากร่างชายคนนั้นจนกระเด็นหายไปในความมืด ผมสะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมความจริงที่น่าขนลุก… เลือดนองเต็มเตียงครับ แผลผ่าตัดผมปริจนต้องเข้าห้องผ่าตัดอีกรอบทันที
หลังจากนั้นอาการผมก็ไม่ได้ดีขึ้นเลยครับ กลับทรุดหนักจนติดเชื้อในกระแสเลือด ร่างกายบวมน้ำจนน่าเกลียด ผมเริ่มเห็นเงาดำนับสิบมายืนล้อมเตียงเหมือนรุมรอรับวิญญาณ แต่หญิงสาวคนเดิมก็ยังคงปรากฏตัวมายืนขวางพวกเขาไว้เสมอ เธอหันมาหาผมที่กำลังรวยรินแล้วกระซิบด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือกที่ข้างหูว่า:
“ถ้ายังไม่อยากตาย… ฉันจะช่วย แต่มีข้อแม้ว่า เธอต้องให้ฉันไปอยู่ด้วยนะ”
นาทีนั้นผมไม่สนอะไรแล้วครับ ความกลัวตายมันมีมากกว่า ผมพยักหน้ารับคำทวนสัญญาไปโดยไม่คิดชีวิต เชื่อไหมครับ… หลังจากคืนนั้นไม่ถึงอาทิตย์ อาการที่หมอบอกว่า “ไม่รอดแน่” กลับหายเป็นปลิดทิ้งเหมือนปาฏิหาริย์ ผมได้กลับบ้าน ได้กลับไปใช้ชีวิตปกติ จนหลงลืมไปว่าผมเคย “ติดค้าง” สัญญาบางอย่างไว้กับวิญญาณตนนั้น
5 ปีผ่านไป… ขณะที่ผมขับรถอยู่บนถนนสายเปลี่ยว จู่ๆ ก็มีเสียงดัง “ตุบ!” เหมือนมีอะไรกระแทกอย่างแรง ผมรีบเบรกแล้วลงไปดู ภาพที่เห็นคือผู้ชายคนหนึ่งนอนพะงาบอยู่ที่ท้ายรถ เลือดออกปากออกจมูก เขามาเสียชีวิตบนรถของผมพอดิบพอดี
ผมเดินทางไปร่วมงานศพเขาด้วยความรู้สึกผิดเต็มอก แต่พอเดินขึ้นไปบนบ้านศพ สายตาผมก็ไปสะดุดเข้ากับรูปถ่ายขาวดำที่ตั้งอยู่บนฝาบ้าน… รูปหญิงสาวที่ชื่อ “มธุรดา” เธอคือผู้หญิงคนเดียวกันกับที่ช่วยผมที่โรงพยาบาลไม่ผิดเพี้ยน!
ญาติเล่าให้ฟังด้วยน้ำตาว่าเธอคือ “แฟนสาว” ของผู้ชายที่ผมขับรถชน และเธอก็เสียชีวิตในห้องพักฟื้นห้องเดียวกับที่ผมเคยนอนเมื่อ 5 ปีก่อน…
จนถึงทุกวันนี้ผมยังตั้งคำถามกับตัวเอง หรือที่เธอบอกว่าจะมาอยู่ด้วย เธอไม่ได้หมายถึงตัวผม… แต่เธอต้องการให้ผม “พาคนรักของเธอไปอยู่กับเธอ” หรือเปล่า? ทุกวันนี้ผมทำบุญให้ทั้งคู่เสมอ และไม่เคยเอ่ยปากชวนใครให้มาอยู่ด้วยอีกเลย เพราะบางครั้ง สัญญาที่เราให้ไว้เพื่อแลกกับลมหายใจ อาจจะมีราคาที่เราคาดไม่ถึง
“คุณล่ะ… เคยทำสัญญาอะไรไว้กับสิ่งที่มองไม่เห็นหรือเปล่า?”
เพื่อนๆ เคยเผลอรับปากอะไรตอนเจ็บไข้ได้ป่วยไหมครับ? ลองนึกดูดีๆ นะว่าสัญญาเหล่านั้นคุณทำตามหรือยัง…
ชอบเรื่องเล่าแนวนี้ อย่าลืมแชร์ต่อให้เพื่อนๆ ในเว็บ ghost.medtua ได้อ่านกันด้วยนะครับ ขอบคุณที่มาของเรื่องจาก โกดังเรื่องผี
